insert-headers-and-footers domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home2/davooir/public_html/wp-includes/functions.php on line 6260
نوشته، گفتوگوها و مقالات داود علیزاده
از دو روز پیش که خبر اعدام محمد سالم و وحید مظلومین یک باره پخش شد. از دو روز پیش که آخرین مصاحبه این دو را دیدم. از دو روز پیش که آخرین قدمهای این دو نفر را به سوی چوبه دار دیدم. دارم به این فکر میکنم. آرامش مرموز لمیده در چهرهشان از چه بود؟ میشود اینگونه آسوده به سمت چوبه دار رفت؟
یه چیزهایی هست که آدم دوست داره فقط با یه نفر داشته باشه. با یه نفر که اهلش باشه، حالا بگو در حد یه چایی خوردن. با اهلش که باشی، دلت هم اهل میشه. حالت رو به راه میشه. دو تا اهل که با هم باشن، ریزترین چیزا هم از دستشون در نمیره. ریزهای همدیگر رو پیدا می کنن و بههم گرهاش میزنن. اگه نااهلش بیاد گره باز می شه…» مریم عباسیان، مجموعه داستان فیلمهای کتبی سیلویا پلات
چراغ اتاق خاموش و دلم نمیخواد روشناش کنم. دارم آهنگی از آیدا شاهقاسمی 🎼رو گوش میکنم. تمام عصر داشتم پیاده راه میرفتم. بیهدف و سرگشته… فقط برای اینکه […]
جایی از کتاب برتری خفیف جف اولسون خواندم، انسانهای گذشته میدانستند برای رسیدن به محصول باید سه مرحله کاشت، داشت و برداشت را طی کنند. […]
مدتهاست به این باور رسیدم؛ اون چیزی که میتونه آدم رو به موقع از خواب بیدار کنه، نه ساعت زنگداره و نه آلارم گوشی موبایل، […]
این مدت وقتی میرفتم پیادهروی، کمی گل یاس میچیدم، میریختم تو جیبم. نمیدونم این فصل عطر یاس اینقدر خوبه یا همیشه خوب بوده و من […]
همیشه روایت جنگ دهه شصت را از زبان طرف ایرانی شنیدهایم. روایت اسارت را در فیلمهای ایرانی دیدهایم اما داستان «اسیر جنگی» از منی فاضل این بار از آن سو، از زبان طرف دیگر جنگ سخن میگوید. طرفی که تا همین چند دهه پیش کشور دشمن بود و حالا سرزمین دوست و برادر… با این حال هرگز نشدهاست حوادث مشترک را از زاویه دید طرف مقابل ببینیم.
بارها و بارها به این دیالوگ ماندگار فیلم کنعان فکر کردهام. همذاتپنداری کردهام و دلم خواسته زل بزنم تو چشم دیگران و بگویم یا حتی […]
فاصله هیچ چیز تا ناچیز، همه چیز است. به عبارت دیگر صفر تا ابد صفر خواهد بود؛ اما کافیست همین صفر حتی با اعشار یک […]
محمدتقی شهرام یکی از عجیبترین شخصیتهای تاریخ معاصر ایران است. زمانی تیتر روزنامهها بود و تئوریهایش موضوع بحث محافل و حالا فراموششدهای در کنج زاویه […]
