sleep

‌خواب با طعم پرتقال

توسطداودعلیزاده

برای بار دوم در هفته اخیر یک کابوس مشابه دیدم. سال‌هاست که کابوس جزء جدایی‌ناپذیر خواب‌های من شده است؛ البته کابوس این هفته با گذشته متفاوت بود. آدم‌هایی در این کابوس در رفت و آمدند که سال‌هاست دیگر آنها را ندیده‌ام. اما چرا باید همچنان به خواب شبانه من سرک بکشند. چرا باید همچنان سوژه عذاب شوند. در مدار منطقی خودآگاهی هیچ دلیلی برایش وجود ندارد. اما شاید در پس این خودآگاه مغرور، در لایه لایه‌های ضمیر ناخودآگاهم چیزهایی نهفته باشد. اینجا حدس و گمان را نمی‌نویسم.

یک روز محمد حسین گفت:« وای چه خوابی دیدم!»
پرسیدم:«خواب چی دیدی؟»
جواب داد:« خواب پرتقال!»
کاش خواب آدم را می‌شد سیو کرد یا بعد دانلود… یا اصلاً سی‌دی‌اش را بهت می‌دادند. صبح بیدار می‌شدی و هرجایش را می‌خواستی دوباره تماشا می‌کردی. نمی‌خواستی پاک می‌کردی. اصلاً بعضی خواب‌ها را آدم دلش می‌خواهد برای دیگران به نمایش بگذارد. تصور کن، صبح تو اداره به جای اینکه از سریال ترکی و کره‌ای حرف بزنند برای هم از خواب حرف بزنند.  پسردختردایی عمه خاله‌ام یک خواب دیده بود محشر. فیلمش را فرستاد دیشب خانوادگی نشستیم و تماشا کردیم!

قشنگ‌ترین خوابی که تو عمرتان دیده‌اید در ذهن‌تان هست؟ من که هست. یک بار خوابی دیدم که در تعریف نمی‌گنجد اما آن قدر خوب و زیبا بود که دوست نداشتم تمام شود. اصلاً تو خواب گفتم کاش سی ‌دی اش را می‌دادند که بعد دوباره تماشایش کنم. اگر بهشت حقیقت داشته‌باشد من در خواب آن بهشت را دیده‌بودم. بدترین کابوسی که دیده‌اید هم به خاطرتان هست؟ آن قدر کابوس دیده‌ام و متعدد که شمارش از دستم در رفته است. اما سوژه‌هایش مدور بوده است. خدمت سربازی‌ام که تمام شده بود تا چند سال بعد همچنان خواب می‌دیدم خدمتم تمام نشده است. یا مثلاً کابوس درگیری با بعضی از آدم‌هایی که در زندگی با آنها چالش داشتم. از خانواده همسر سابق تا استادی در دورترین نقطه ایران… و جالب است مثلاً  هر بار که مادربزرگم را در خواب دیدم باهاش دعوا کرده‌ام.

یک سوم عمر آدمی در خواب مصرف می‌شود. یک خواب خوب می‌تواند خلق و خوی شما را تثبیت کند و یک کابوس می‌تواند کل روزتان را به گند بکشد. و خیلی سال پیش گفته‌ بودم:

دلم می‌خواد به خواب برم، خواب روزای بچگی

خواب بدون دغدغه، خواب بدون خستگی

و همین چند سال پیش هم گفته بودم

بی‌تو خیال خسته را به رختخواب می‌کشم

دوباره جای خالی‌ات و من عذاب می‌کشم

عطر تنت نرفته از تمام تار و پود من 

آه که بی حضور تو نقش بر آب  می‌کشم.

و سال‌های در همین حوالی گفته بودم

تو خواب باشی و من خواب تو

من خواب باشم تو خواب من 

و بیداری

و بیداری

و بیداری

تعبیر خواب‌های شبانه‌ای باشد

در امتداد رویایی که با هم بافته‌ایم.

 

نوشته‌های مشابه

garbage
|

من نویسنده نامنتشر حسین نوش‌آذر

توسطداودعلیزاده

حسین نوش‌آذر نوشته بود:«وضع ما به موقعیتی کسی می‌ماند که فرصت گرانبهایی را در زندگی از دست داده و اکنون مدام می‌خواهد از آن فرصت سخن بگوید، غافل از آنکه هردم فرصت‌های تازه‌تری را از دست می‌دهد و سرانجام وقتی به خودش می‌آید، درمی‌یابد که سال‌های زندگی‌اش را از دست داده است. کی بود که دولت نهم سر کار آمد؟ از آن زمان تاکنون چند سال ما پیرتر شده‌ایم؟ از آن زمان تاکنون درباره سانسور چند مقاله نوشته‌ایم؟ از آن زمان تاکنون چند صد عنوان کتاب در محاق افتاده‌اند؟ از آن زمان تاکنون چند صد عنوان کتاب از روی نومیدی و درماندگی و بی‌انگیزگی نوشته نشده است؟»

کاشی‌ما ۲۷ بهمن ۹۷

توسطداودعلیزاده

کاشی‌ما

کاشی‌های زندگی ما

داود علیزاده

در میان شاعران فارسی، خیام شاعر دم است. شاعر حال است. در اشعارش مدام از غنیمت شمردن دم می‌گوید. اینکه «زان پیش که کوزه‌ها کنند از گل ما» عمر را دریابید؛ اما خیام هم با همه تأکید بر لحظه حال و انواع غنیمت شمردن آن، چیزی را فراموش کرده بود که تأکید کند. از همدمی یار گفته است، از نوش، از دل پر سودا و سر پرشور و… که هرکدامش اگر مغفول بماند آهی بعدها روی لب می‌آورد؛ اما…

girl
|

اکثریت فکر می‌کنیم جزء اکثریت نیستیم.

توسطداودعلیزاده

اکثریت فکر می‌کنند جزء اکثریت نیستند، این را که نوشته بودم همان وقت هاله تصحیح کرده بود که اکثریت فکر می‌کنیم جزء اکثریت نیستیم. البته که درست تصحیح کرده بود؛ اما حالا می‌خواهم قاعده مرسوم دیگری را هم بگویم. این مدت با خیلی از افرادی که هم‌کلام شده‌ام یک ویژگی مشترک در رفتارشان دیده‌ام. اینکه تلاش می‌کنند ثابت کنند که جایگاهی که در آن قرار گرفتند عادلانه نیست. باید جایگاه بالاتری داشته باشند. ثروت بیشتر، مقام بهتر، مدرک تحصیلی بالاتر و… هم‌زمان برای اثبات مغلطه‌وار چنین پنداری، تلاش دیگری نیز به‌طور موازی انجام می‌دهند. مدام سعی می‌کنند از دیگرانی مثال بزنند که آنچه دارند حقشان نیست. اگر ثروتمند است لیاقت ثروتش را ندارد. اگر مقامی دارد شایستگی‌اش را ندارد. اگر مدرک تحصیلی دارد سوادش را ندارد.

album

نوستالژی

توسطداودعلیزاده

وقتی قراراست فایل‌های اضافی را حذف کنی، هر فایل را می‌توانی راحت حذف کنی؛ جز عکس‌های خانوادگی و دوستانت، به‌خصوص اگر نباشند یا  باشند و  عکسی که داری به خاطره‌ پررمز و رازی گره خورده باشد. عکس‌های خودت را نگاه می‌کنی، اگر حس کنی آنچه باید باشد نیست، یک کلیک و حذف… اما گذشتن از عکس دیگران ساده نیست. مسأله عکس نیست. مسأله بخش غیرقابل انکاری است که در وجودت تسخیر شده است. شاید برای همین آدم‌هایی که در عشق شکست خورده‌اند؛ یا عزیزی را از دست داده‌اند؛ یا از وطن کوچ کرده‌اند می‌توانند حتی خودشان را از زندگی حذف کنند؛ ولی حذف دیگری و نشانه‌هایش برایشان به این سادگی‌ها نیست؛ که نیست؛ که نیست…

robot
|

دعوت به مراسم گردن‌زنی

توسطداودعلیزاده

از  دو روز پیش که خبر اعدام محمد سالم و وحید مظلومین یک باره پخش شد. از دو روز پیش که آخرین مصاحبه این دو را دیدم. از دو روز پیش که آخرین قدم‌های این دو نفر را به سوی چوبه دار دیدم. دارم به این فکر می‌کنم. آرامش مرموز لمیده در چهره‌شان از چه بود؟ می‌شود این‌گونه آسوده به سمت چوبه دار رفت؟

try
| |

اثر مرکب برتری خفیف

توسطداودعلیزاده

فاصله هیچ چیز تا ناچیز، همه چیز است. به عبارت دیگر صفر تا ابد صفر خواهد بود؛ اما کافی‌ست همین صفر  حتی با اعشار یک عدد دیگر به آن اضافه شود. آن وقت تا ابدیت می‌تواند ادامه داشته باشد و مدام به آن اضافه شود. این همان نکته‌ای است که کتاب اثر مرکب و برتری…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *