گفتوگو با مترجم کتاب «ایستگاه یازده»
Related Posts
وقتی ویروس کارگاههای نویسندگی شایع میشود!
بامداد جنوب ـ داود علیزاده:
در کتاب «اینسو و آنسوی متن» عباس معروفی، نقلقولی از ابراهیم گلستان آمده است: «نگاه کن. ببین. بخوان؛ اما هرچه را که میخوانی قبول نکن یکهو. بسنج. یادگرفتن نه یعنی از برکردن، نه یعنی قبول کردن. گاهی یادگرفتن یعنی قبول نکردن» (معروفی،۷:۲۰۱۰)
هرکسی در ذهن، رویا و قصهای دارد که شوق اشتراکگذاری وسوسهاش میکند تا دستبهقلم شود. به نظر میرسد مثل تمام فنون دیگر این فن نیز باید در ساختار آموزشی آموخت؛ شاید از این نظر کلاسهای داستاننویسی و… پاسخی به این نیاز باشد؛ هرچند در سالهای اخیر این نوع کلاسها به طرز بیسابقهای توسط هرکسی! دایر شده است. به عبارت دیگر ویروس کارگاههای نویسندگی شیوع یافته است. در همین زمینه گفتگویی داشتم با نویسندگانی که تجربه شرکت در کارگاههای مختلف را داشتند که در ادامه خواندن آن خالی از لطف نیست.
گفتوگوی با «بهاره محمدی» درباره اثر جدیدش:
این روزها انتشارات «نشر آثار برتر» مجموعه شعر سپید «میم حرف اول مرگ است» را از «بهاره محمدی» منتشر کرده است. این کتاب، نخستین اثر این شاعر است؛ هر چند او پیشتر به عنوان نویسنده داستان کوتاه در مجموعهداستان کولیها شرکت داشته است. بهمناسبت انتشار کتاب وی گفتوگوی کوتاهی با او داشتهایم تا مخاطبان تا حدودی با این شاعر و مجموعه شعر «میم حرف اول مرگ است» آشنا شوند.
دلم میخواهد فریاد بکشم؛ اما در نوشتار ممکن نیست
علی قنبری، رمان نویس، شاعر، مترجم و مستندساز است. از او به عنوان یکی از چهرههای اثرگذار در شعر پست مدرن ایران یاد میشود. «شعر ماهی صید ناشدنی»، «نقطه پشت فعل خراب، یا فرانتس کافکای پشت جلد»، «نامه (به / از) رویا و ضمائم پاره وقت»، رمان «چسب و قیچی در گزارش یک ذهن اجارهای» و ترجمه کتاب «آنتولوژی شعر پست مدرن» نوشته پل هوور … از جمله کتابهای منتشر شده علی قنبری است. وی چندی پیش مستندی به نام «سرهم بندی با نادر مشایخی» ساخت که در ۸۰ دقیقه به جهان موسیقیایی نادر مشایخی میپردازد. به بهانه مواجهه جهان با پدیده کرونا و پیامدهای آن در زیست هنرمندان گفتوگویی با او انجام دادهایم که در ادامه میخوانید.
به خاطرِ چشمهای تو بود، اگر شاعر شدم
گفتوگوی من با «روجا چمنکار» از شاعران جوان و موفق استان بوشهر . وی که تحصیلات خود را در رشته ادبیات نمایشی، ادبیات شرق و سینما در ایران و فرانسه دنبال کرده است؛ هم اکنون در امریکا اقامت دارد. این شاعر در سال ۲۰۱۷ برای مجموعه شعر دوزبانه «شبیه تاریکخانه شدهام» با ترجمه «فریده روا» برنده جایزه معتبر ادبی «نیکوس گتسوس» شد. چمنکار پیش از این نیز بارها کاندیدا و برگزیده انجمنهای ادبی مختلفی چون: کاندیدای سومین دوره جایزهی شعر امروز ایران (کارنامه)، برگزیده چهارمین دوره جایزه شعر امروز ایران (کارنامه)، برندهی دومین دوره شعر زنان ایران (خورشید) شده است. وی اولین مجموعه شعرش را با نام «رفته بودی برایم کمی جنوب بیاوری» در سال ۱۳۸۰ منتشر کرد. پس از آن در سال ۱۳۸۱ مجموعه شعر دیگری به نام «سنگهای نه ماهه» را به چاپ رساند.